De vreselijke stagiaire

Terug naar Blog

De vreselijke stagiaire

Ik ben heel dankbaar dat Anita Langeveld- Van der Hulst het eerst gastblogartikel heeft geschreven. Je kunt meer over Anita lezen op www.ars-nova.nl

De vreselijke stagiaire door Anita Langeveld- Van der Hulst

Een tijdje geleden deed ik een teamsessie bij een klein bedrijf (eigenaar met drie werknemers). Terwijl zij discussieerden bekroop mij steeds hetzelfde gevoel: ze lijken teveel op elkaar, ze bevestigen elkaar teveel: hier is het altijd windstil, hier is het altijd vrede. Heerlijk zo’n saamhorigheid maar funest voor een klein bedrijf dat moet innoveren, zich moet onderscheiden door originaliteit en creativiteit. Hoe langer ik ze hoorde praten en de interactie tussen hen observeerde, hoe groter dit gevoel werd: hier zit de uitdaging voor dit team en ik legde het op tafel: jullie zijn één grote gezellige elkaar bevestigende comfortzone en het wordt tijd dat hier een orkaan gaat razen. Vier paar ogen keken mij verbaasd aan. “We verschillen echt wel eens van mening hoor” was de reactie.

Wij gaan het liefst om met mensen die op ons lijken

Wij mensen gaan het liefst en het vaakst om met mensen die op ons lijken. En dan doel ik niet op het kapsel of de mode (hoewel, soms ook wel), maar vooral op overtuigingen, meningen, visies, attitudes enz. Dat geldt voor je sociale privé contacten maar ook op het werk: je werkt daar waar je je thuis voelt en negen van de tien keer werk je met mensen waarmee je veel gemeen hebt. Zo creëren we in ons leven één grote comfortzone en dat is heerlijk en vooral veilig. Het nadeel van de comfortzone is dat je er weinig bijleert. Dus is het minstens zo belangrijk dat je mensen om je heen verzamelt die niet van nature tot je eigen peergroup behoren oftewel zij die niet op je lijken. Waarom? Juist zij zijn in staat je op nieuwe ideeën te brengen, je overtuigingen en meningen uit te dagen: je te leren om deze verdedigen en te verwoorden en hiermee je eigen gedachten te scherpen. Juist zij laten je groeien.

Weerstand

Natuurlijk is altijd weerstand als iemand die niet op ons lijkt onze veilige groep betreedt en van nature sluiten we ons er vaak juist voor af. Maar dan laat je een kans liggen. Observeer en leer zou ik zeggen: wát doet ie, hoe doet ie dat, is dat succesvol of juist niet en waarom niet? Kun je er dingen van overnemen en leren? Hoe kun je toch samenwerken met deze persoon? Welke obstakels staan je dan innerlijk in de weg? Welke overwinningen op jezelf moet je daarvoor behalen?

Leerproject

Het team keek mij verbijsterd aan maar al pratende gingen ze wel begrijpen waar ik op doelde. Besloten werd een leerproject op touw te zetten en de volgende stagiaire juist op deze criteria te kiezen. Tijdens de stage deelde het team periodiek met elkaar wat er gebeurde; de botsingen, de ergernissen maar ook en vooral wat men ervan leerde om te werken met iemand die juist sterk afwijkt van de groep. Stuk voor stuk gingen ze door ergernis, hilarische situaties, frustratie en verwante verschijnselen heen die allemaal te maken hebben met leren en groeien en na de stage sprak ik weer met het team. Ze hadden vaardigheden in zichzelf ontdekt waarvan ze geen flauw idee hadden dat ze die in zich hadden. Hun samenwerking onderling was ook veranderd: ze spraken elkaar erop aan en durfden zelf ‘ meer afwijkend’ te zijn en zo hielpen ze elkaar te groeien. De afwijkende stagiaire had (die zich trouwens nergens van bewust was en een leuke stagetijd heeft gehad) een orkaan door dit team laten blazen en ze laten groeien. Ik zou zeggen: probeer het eens: zoek (privé of zakelijk) juist die mensen op met wie je van nature ‘niks hebt’: observeer, leer en lach om jezelf maar vooral: gun het jezelf om te groeien.

Deel dit bericht

Terug naar Blog