Geef je mening

Ik heb van de week een prachtige video gezien, waar Brene Brown spreekt over de kracht van kwetsbaarheid. Echt schitterend. Aan het eind van dit artikel tref je de video aan. Ik kan het je echt aanbevelen.

De video gaat over kwetsbaarheid en je kwetsbaarheid laten zien. Op een gegeven moment zegt zij zoiets als: wij moeten ophouden met zijn wie wij denken te zijn, maar zijn wie wij zijn. Ik vind dit weergaloos mooi. Het kwam rechtstreeks mijn hart binnen.

Wij (be)denken wie wij willen zijn. Echter hierdoor verbergen wij wie wij willen zijn. Of misschien beter gezegd, wie wij zijn. Want je kunt pas groeien in de richting die je wilt zijn als je bent wie je bent.

Ok, hier volgen nog een paar van haar uitspraken

Schaamte is de angst voor niet verbondenheid. “Is er iets in mij dat als anderen mensen dit zien, ik het niet waar ben om mee te verbinden? Wij hebben allemaal schaamte. Wat hier aan ten grondslag ligt is een ondraaglijke kwetsbaarheid. Als je dus jezelf wilt verbinden met anderen, moet je kwetsbaar zijn en moet je dus jezelf laten zien.”

Angst voor verbinding komt omdat wij van onszelf vinden dat wij het niet waard zijn.

De angst om verbinding met anderen te maken is onze angst dat wij het niet waard zijn. Mensen die deze verbinding wel maken,  hebben het volgende gemeenschappelijk.
1. Hebben de moed om niet perfect te zijn.
2. Hebben compassie voor zichzelf en voor anderen.
3. Hebben verbinding met zichzelf. Dus niet met degene die zij denken te zijn maar met degene die zij zijn.
4. Laten kwetsbaarheid zien.  Wat hen kwetsbaar maakt, maakt hen mooi. Het is nodig. Dit betekent dus ophouden met controle en voorspellen, maar het gewoon aangaan.

Zij zegt vervolgens:
“Ik heb een kwetsbaarheidsprobleem, en ik weet dat kwetsbaarheid het hart is, van schaamte en angst en onze strijd voor waardigheid. Maar het lijkt ook de oorsprong van vreugde, creativiteit, verbonden en van liefde”

“Wij leven in een kwetsbare wereld. En een van de manieren hoe wij hier mee omgaan, is dat wij kwetsbaarheid onderdrukken. Maar wij kunnen negatieve gevoelens niet negeren. Dit kan gewoon niet. Wij moeten ook het negatieve voelen. Als wij negatieve gevoelens onderdrukken, dat onderdrukken wij ook de positieve gevoelens.”

Zij eindigt met: “om onszelf te laten zien, diep laten zien, kwetsbaar laten zien, om lief te hebben met ons hele hart, zonder verwachtingen, en dankbaarheid en vreugde in praktijk te brengen in die momenten van ellende en geloven dat wij genoeg zijn. Als wij dat doen dan stoppen wij met schreeuwen en beginnen met luisteren. Dan zijn wij aardiger en zachtmoediger voor onszelf.”

Veel kijk en luisterplezier.